Your browser does not support JavaScript!
156 ۲۹ فروردین ۹۶

Hypercar

Hypercar
Hypercar
Hypercar

در سال 1994، موسسه تحقیقاتی "روکی منتین" مرکزی را برای امکان سنجی فنی ابرخودرو ها راه اندازی کرد و برای کشف فرصتهای تجاری، افزایش پتانسیل و درک بهتر مزیتهای فنی این ایده، رقابتی را در عرصه عمومی برگزار کرد. این موسسه شرایطی را برای شرکت در این مسابقه طراحی و ساخت یک ابراتومبیل اعلام کرد که نو آوارنه بود، به این ترتیب که برای طراحی خوردوی مورد نظر باید فقط از فن آوری های موجود بازار استفاده شده و با مصرف 1 گالن  یا 3.78 لیتر  سوخت ترکیبی برقی/هیدروژنی امکان پیمودن مسافت 300 مایل یا 482 کیلومتر فراهم آید. این موسسه شرایطی را هم در ارتباط با حزییات بدنه این خودرو قید کرد، به این صورت که خودرو باید از کمترین تعداد قطعات تشکیل شده و برای کاهش وزن و افزایش استحکام بدنه، از کربن استفاده شده و وزن کلی آن تقریبا نصف وزن یک اتومبیل معمولی باشد.
هدفی که از برگزاری این مسابقه دنبال میشد، بهره گیری از موتور اتومبیل و باطریها به عنوان یک نیروگاه متحرک در داخل خودرو به منظور کاهش تولید و انتشار گازهای گلخانه ای بود. 
موسسه تحقیقاتی "روکی منتین"  پس از مدتها، در سال 1999 از بُعد تحقیقاتی خارج شده و به قصد سود آوری، با یک سرمایه گذاری مناسب شرکت هایپرکار یا  
ابراتومبیل را پایه گذاری نمود که بصورت مستقل از این موسسه در زمینه های کلیدی این فناوری به تحقیق و توسعه ابراتومبیلها پرداخت و برای مدتی در این زمینه پیشرو بود.
این شرکت همجنین با استفاده از یک روند خاصی مشغول به ساخت مواد کامپوزیت های پیشرفته و در عین حال خیلی سبک وزن بود که هدف از آن را کاهش وزن وسایل روزمره حمل و نقل مانند اتومبیل و هواپیما و در نتیجه بهره وری بهتر سوخت، کاهش آلودگی و پایداری محیط زیست عنوان کرد.​

شرکت هایپر کار در سال 2004 تغییر نام داده و نام "فایبر فورج" را برای خود انتخاب کرد تا هدف جدید این شرکت را بهتر منعکس کند. نام جدید شرکت برگرفته از نام اختراعی بود که آقای "دیوید اف تاگارت"  یکی از بنیانگذاران این شرکت در زمینه تولید انبوه کامپوزیتها برای بدنه خودرو به ثبت رسانده بود. 
شرکت
 فایبر فورج​ در سال 2012 و در اوج فعالیت خود حدود 70 کارمند مشغول بکار داشت ولی در سال 2013 به خاطر مدیریت غلط و مشکلات مالی تولیدات شرکت متوقف شده و در پی فروش اموال شرکت و پرداخت سهم شرکا بوده است. 
آقای "ای موری لاونس" معتقد است که فرآیند تولید تجاری ابراتومبیلها، با تولید خودروی تمام کربن- الکتریکی سری BMW i3 و همچنین پیمودن مسیر 313 مایل با یک گالن سوخت توسط خودروی مدل XL1 از شرکت فولکس واگن در سال 2014 کلید خورده است.
در حال حاضر هیچ ابرخودرو به مفهومی که در ابتدا نام گذاری شده بود در حال تولید نیست ولی بسیاری از تعاریفی و ویژگی های که در نمونه های اولیه این ایده به آن اشاره شده بود به صورت ترکیبی و ادغام شده در اتومبیلهای کانسپت، "های برد" و الکتریکی توسط شرکتهای خودرو سازی تولید و در نمایشگاه های اتومبیل به نمایش عمومی گذاشته میشود، به بیان دیگر در حال حاضر شرکتهای تولیدکننده سوپر اتومبیلها از دستاوردهای تکنولوژیك شرکت هاپیرکار یا ابرخودرو استفاده کرده و از این نام استفاده میکنند. 
در ساخت بدنه ابر خودروها که اکثرا به عنوان کانسپت به نمایش عمومی گداشته میشوند از مواد کامپوزیتی پیشرفته استفاده میشود که نه تنها مستحکم و فوق العاده سبک هستند بلکه بواسطه شکل ایرو دینامیکی فوق العاده خود، از نظر شکست هوا و غلبه بر مقاومت کششی آن عملکرد بهتری از خود نشان میدهند. این نوع خودروها به منظور بالا بردن بهره وری در مصرف انرژی، از سوختهای ترکیبی "های بِرِد" استفاده میکنند.
علیرغم اینکه طراحان ابرخودروها ادعا میکنند که این خودروها میتوانند عملکرد بالایی داشته، سه تا پنچ برابر به بهبود استفاده از سوخت کمک کرده، ایمنی و آرامش سرنشینان را به بهترین وجه تامین کنند و در بلند مدت برای مصرف کنندگان مقرون به صرفه تر باشند ولی منتقدان از قیمت بالای این نوع خودروها گله مند هستند.

نظرات کاربران

نظر و پیشنهاد شما

{{message}}