Your browser does not support JavaScript!
158 27 اردیبهشت 96

اتومبیل ها در کشور ژاپن

اتومبیل ها در کشور ژاپن

با تاسیس شرکت هایی مانند هوندا (Honda)، ایسوزو (Isuzu)، دایهاتسو (Daihatsu)، مزدا (Mazda)، میتسوبیشی (Mitsubishi)، نیسان (Nissan)، سوبارو (Subaru)، تویوتا (Toyota) و ده ها شرکت دیگر در ژاپن، تعجبی ندارد که صنعت اتومبیل ژاپن یکی از قوی ترین صنعت های خودروسازی در جهان بوده و عنوان "بزرگترین کشور تولیدکننده خودرو در جهان" را داشته باشد، اما در این چندسال اخیر چین این عنوان را از ژاپن ربوده است.
اگر نشان بالاترین میزان تولید ماشین به چین داده شود، و شهرت و اعتبار بهترین مهندسی خودرو به آلمان داده شود، قطعاً نشان افتخار نوآوری در این صنعت باید به ژاپن اعطا شود. سرزمین طلوع خورشید علاقه ی بسیار زیادی به ماشین ها و تمامی امور مربوط به آنها دارد، و تمایل آنها به کسب تجارب جدید منجر به انقلابی عظیم و مهم در صنعت اتومبیل شده است. با این حال نباید تنها از نوآوری آنها تقدیر شود چراکه تولید کنندگان ژاپنی در کنار ایده های بسیار بد و ابداعات وحشتناک شان، کارهای بسیار مهمی انجام داده اند که همین امر سبب می­شود آنها را بیشتر دوست داشته باشیم. واضح است که مهندسان ژاپنی از کسب تجارب جدید هیچ ابائی ندارند. برخی خرده فرهنگ ها نیز وجود دارند که اساس آنها اصلاح و ارتقای اتومبیل هاست، تا بتوان آنها را از وسایل نقلیه ساده و دلیجان های شهری به چراغ های نئونی و توپ های متحرک کلوپ های شبانه تبدیل کرد. نمونه ای از این خرده فرهنگ ها گروه بوسوزوکو (Bosozoku)، یا گروه دوندگان وحشی (running wild gang) است. اعضای این گروه در رده ی سنی 16 تا 20 سال هستند، و اتومبیل ها و موتورسیکلت های خاصی را می­رانند. تنظیم کنندگان و طراحان اتومبیل ها بدنه های پهن تر و اجزای عظیم و بزرگی مانند بال ها را به آنها می­افزایند، هم چنین نقاشی بدنه اتومبیل را به طرزی ناشیانه و نامرتب و با رنگ های بسیار روشنی انجام می­دهند که نمای جالبی ندارد. بلندگوهایی که شیشه های ماشین را به لرزه در می­آورند، با مدل موهایی که سبب شباهت بسیار زیاد برادران جدوارد به برادران میشل می­شود. گروه بوسوزوکو در پارکینگ ها و مکان های زیرزمینی گردهم می­آیند، اتومبیل هایشان را به نمایش گذاشته و مسابقه می­دهند، که این کارشان عموماً سبب درگیری آنها با پلیس توکیو می­شود. با این حال در سال 2000 به دلیل هزینه ی بسیار بالای پارکینگ ها که سر به فلک می­کشید، و هزینه ی بالای آموزش رانندگی در کشور، به طوریکه گرفتن یک گواهینامه در حدود 1800 پوند هزینه داشت، فرهنگ تنظیم و طراحی ماشین در ژاپن پس رفت داشت. گروه بوسوزوکو که در دهه ی 80 درحدود 40000 نفر عضو در توکیو داشت، امروزه به دلیل سخت گیری های پلیس تعداد آنها درحدود 5300 نفر تخمین زده می­شود. گروه غیر قانونی و بدنام مسابقات خیابانی، با نام کلوپ نیمه شب (Midnight Club)، در دهه ی 80 در اتوبان های توکیو فعالیت داشتند؛ و حداقل شرایط ورود به این کلوپ این بود که خودرو شما بتواند با سرعت 160 کیلومتر بر ساعت حرکت کند. ظاهراً امروزه این مسابقه ها دیگر در پایتخت انجام نمی­شوند. اگرچه ممکن است برای تماشای این مسابقات به بلیت نیاز داشته باشید، با ظهور اینترنت، نسل حاضر به منابع نامحدودی دسترسی دارند که بتواند از آنها الهام بگیرند. درحالی که نسل پیشین طراحان، کامیک هایی مانند "ونگن میدنایت" (Wangan Midnight) یا اینیشل دی (Initial D) را می­خواندند، جوانان امروزی ابزار دسترسی به فرهنگ های سراسر جهان را در اختیار دارند، که سبب شده است سبک های مختلف به گونه ای با هم ترکیب شوند که پیش تر هرگز نظیرش در تنظیم و طراحی ماشین ها دیده نشده است و این امر باعث می­شود طیف بسیار گسترده ای از جایگزین ها به وجود آیند که سبک های عجیب و غریب و بی قاعده و گاهاً غیرمانوسی داشته باشند. در نگاه اول به نظر می­رسد که به دلیل کاهش فعالیت های خیابانی، صحنه نمایش طراحی ماشین در ژاپن در حال از بین رفتن باشد. به هرحال، بدون در نظر گرفتن ظواهر، توکیو هنوز هم به دلیل علاقه و نوآوریش در عرصه ی اتومبیل ها شهرت دارد و همین امر سبب شده است که در دنیای اتومبیل ها چنین قدرت تعیین کننده ای داشته باشد. از نسل جدید راننده هایی که لامپ های نئونی به ارتفاع بیست پا را در مسیرهای رانندگیشان قرار داده اند گرفته تا خیابان هایی که مملو از ماشین های مسافرتی و کوچک "کی" (kei) هستند، و پس از گذر از وقفه ای که به دلیل بحران اقتصادی به وجود آمده بود، به نظر می­رسد که فرهنگ ماشین های ژاپنی هنوز زنده و درحال فعالیت باشد.

نظرات کاربران

نظر و پیشنهاد شما

{{message}}